در ادامه بحث و گفتوگوهای اخیر پیرامون مسایل هویتی در افغانستان، محمد عمر داوودزی وزیر امور داخله پیشین و عضو مجمع ملی نجات گفته است: کسی که میگوید«من افغان هستم» او حق دارد. کسی که میگوید«من افغان نیستم» من نمیگویم که او حق دارد.»
آقای داوودزی در ادامه میگوید که فضا آزاد است و کسانی که میگویند افغان نیستند، «حق صحبت دارند، دنیای مجازی فضای آزاد برای شان مساعد ساخته است.»
این اظهارات آقای داوودزی با واکنشهای منفی شماری از فرهنگیان غیرپشتون مواجه شده است.
آصف آشنا یکی از فعالین سیاسی هزارهتبار، با شریک کردن ویدیوی گفتوگوی آقای داوودزی در شبکه تلویزیونی افغانستان انترنشنال، اظهارات او را«انحصار حق در گفتمان ملی داوودزی» عنوان کرده است.
آقای آشنا در تبصرهای پیرامون اظهارات آقای داوودزی نوشته است: حالا با چنین استدلالی که عمر داوودزی به مثلا گفتمان ملی میپردازد، میتواند به چیزی غیر از انحصار قومی قدرت بیانجامد؟ به چیزی غیر از ملاهبتالله؟ به چیزی غیر از اشرف غنی و به چیزی غیر از نظام های مبتنی بر سلطه و هژمونی خواهی قومی که از زمان عبدالرحمان تا هنوز بر افغانستان جریان داشته است؟»
آصف آشنا میافزاید:«یکی به این بدیل آماده در حال انحصار بگوید بفهماند که مردم را گوسفند تصور نکنید. چنین استدلالی نشانه بیشعوری است و دغلبازی با مفاهیم و سرنوشت جمعی.»
عمر داوودزی یکی از سیاسیون پشتونتبار است که در دوره جمهوریت در سمتهای رییس دفتر حامد کرزی رییس جمهوری، وزیر امور داخله، سفیر افغانستان در پاکستان و مسوول کمپاین انتخاباتی اشرف غنی کار کرده است.
آقای داوودزی حدود یک سال پیش با شماری از سیاسیون دیگر مجمع ملی نجات افغانستان را ایجاد کرد که جبهات نظامی مخالف طالبان نیز در آن حضور داشتند اما بعدتر جبهات مقاومت و آزادی اعلام کردند که با مجمع ملی مقاطعه کردهاند. دلیل این امر، دیدگاههای آشتیجویانه آقای داوودزی با طالبان دانسته شد.
در این روزها بحثهای هویتی در افغانستان داغ شده است. سیاسیون پشتون تاکید بر افغان خوانده شدن تمامی شهروندان افغانستان دارند اما شماری از سیاسیون غیرپشتون اعلام کردهاند که افغان نام دیگر قوم پشتون است و اطلاق آن بر اقوام غیرپشتون تحمیل هویتی و ناپذیرفتنی است.
ناظران میگویند که مسایل هویتی بیش از هر زمان دیگری در افغانستان با حساسیت همراه شده است و مسیر سیاسی آینده افغانستان از رهگذر توافق و یا تضاد میان دو جریانی تعیین خواهد شد که یکی بر افغان خواندن تاکید دارد و دیگری آن را تحمیلی میخواند.
با توجه به این امر، به نظر میرسد که برای شخص آقای داوودزی، که تا کنون تلاش کرده از خود یک چهره متعادل پشتونی ترسیم کند و به جریانهای سیاسی شمال و غیرپشتونها نزدیک شود، ورود به همچو مباحثی دردسرساز است. زیرا بسیاری از نخبگان فکری و فرهنگی غیرپشتون به نسل جدید هشدار میدهند که از چهرههای مرموز و نرمی همچون داوودزی فاصله بگیرند.