امروز چهرههای سیاسی عمدتاً مخالف طالبان نشستی را در اسلامآباد پایتخت پاکستان با هدف بحث در باره آینده سیاسی افغانستان برگزار کردند.
هدف این نشست، تدوین یک نقشه راه برای آینده سیاسی افغانستان خوانده شده است. این نشستی است که به دلیل مخالفت طالبان و مخالفت زلمی خلیلزاد برای مدتی به تعویق افتاده بود. طالبان و حامیان این گروه به تمام توان در تلاش سبوتاژ این روند سیاسی شدهاند. تلاشی که ظاهراً تا کنون بینتیجه بوده و مانع برگزاری نشست نشده است.
نشست مخالفان تالبان در پاکستان، نخستین نشست در نوع خود بعد از برگشت دوباره طالبان به قدرت است. چند نشست مشابه با اشتراک مخالفان تالبان در اتریش برگزار شد اما در سطح چنین نشستی برگزار نشده بود. کشورهای منطقه تلاش شان این بود که مسیر آینده سیاسی افغانستان را با طالبان تعیین کنند و از نزدیکی با مخالفان این گروه اجتناب ورزند.
پاکستان نه تنها از حامیان طالبان بلکه از بانیان این گروه به شمار میرود. به همین دلیل برگزاری نشست مخالفان طالبان در پاکستان حایز اهمیت زیاد است و نشان میدهد که نزدیک ترین دوستان طالبان از این گروه قطع امید کردهاند.
با این حال، نشست چهرههای سیاسی عمدتاً مخالف تالبان در اسلامآباد، به اعتقاد آگاهان امور، در سایه دو بیاعتمادی عمیق و گسترده برگزار شده است: بیاعتمادی نسبت به چهرههای سیاسی مخالف تالبان و بی اعتمادی نسبت به پاکستان.
نورالله ولیزاده یکی از روزنامهنگاران افغانستان در باره نشست اسلامآباد نوشته است که این نشست در سایه دو بیاعتمادی عمیق و گسترده برگزار شده است. بیاعتمادی نسبت به مخالفان طالبان و بیاعتمادی به پاکستان.
آقای ولیزاده پرسیده است:«آیا پاکستان براستی از گذشته درس گرفته و وارد مرحله جدیدی از سیاستورزی در قبال افغانستان شده است؟ اگر بله، نشانههای این دگردیسی کدام است؟ آیا پاکستان در مسیر تازه، با صداقت گام بر میدارد؟ پاسخ این پرسشها مهم است.»
وی در ادامه نوشته است:«برخی از ناظران از وجود نشانههایی سخن میگویند که قابل تأمل است. مثلا گفته میشود که دولت جدید در پاکستان به رهبری شهباز شریف، چهرههای طرفدار طالبان را منزوی کرده و از جمله بزرگترین آن را که عمران خان بود به زندان افگنده است. در لحن گفتار پاکستانیها تغییرات اساسی دیده میشود. چند نوبت آنان مناطقی را در جنوب و شرق افغانستان بمباران کردند که هدف آن شکست غرور کاذب طالبان تلقی میشود. از سفر وزیر خارجه تالبان به پاکستان جلوگیری شد که یک تحقیر بزرگ دیپلماتیک به این گروه است.»
با این حال به گفته آقای ولیزاده به دلایل و مستندات بیشتری نیاز است تا مطمین شد که پاکستان واقعاً تغییر موضع داده است. به گفته وی، همین نشست جاری نیز خود یک نشانه واضح از تغییر موضع پاکستان است. هیچ کشور منطقهای در چهار سال اخیر جرأت نکرده نشستی از مخالفان تالبان علنی برگزار کند.
این روزنامهنگار افغانستان میافزاید:«اما آنچه به ما زیاد مربوط میشود، چهرههای سیاسی مخالف طالبان است. اینها با کدام روایت و هدف و برنامه مسیر همسویی با پاکستان را طی میکنند؟ این خیلی مهم است. در اینجا ما به تدبیر و برنامهریزی و دقت و هشیاری بسیار نیاز داریم. باید آدمهای متعهدی در این ماموریت گماشته شوند. این آدمها نیاز به اعتمادسازی در میان جامعه دارند. چگونه میتوانند اینها اعتماد از دست رفته مردم را احیا کنند؟ برای این کار تلاش و زحمت زیاد لازم است.»
آقای ولیزاده به مخالفتهای زلمی خلیلزاد نماینده پیشین امریکا در امور صلح افغانستان اشاره کرده و گفته که مخالفان طالبان باید متوجه رفتار خلیلزاد باشند زیرا به باور وی خلیلزاد«با تمام توان تلاش خواهد کرد تا مسیر تازه شروع شده پاکستان و مخالفان تالبان را در دهلیزهای سیاست در کاخ سفید مخدوش کند و این ذهنیت را تقویت کند که از چنین حرکتی در پاکستان حمایت صورت نگیرد.»