فعالان مدنی و سیاسی و هم‌چنان جنبش‌های اعتراضی زنان از سازماندهی تظاهرات در ۱۴ شهر بزرگ جهان به مناسبت چهارمین سالگرد برگشت طالبان به قدرت خبر داده‌اند.
معترضان می‌گویند که اعتراضات در ۱۴ شهر جهان از روز پنجشنبه تا یکشنبه آینده برای ابراز همبستگی با زنان افغانستان تجمع می‌کنند.
این تظاهرات در ۱۰ کشور از جمله آلمان، ناروی، امریکا، سوئیس، هالند، فرانسه، و چند کشور دیگر برگزار خواهد شد و معترضان علیه طالبان و سیاست‌های این گروه اعتراض خواهند کرد.
معترضان با صدور فراخوانی از مردم در شهروندان افغانستان مقیم کشورهای اروپایی و همچنان شهروندان عدالت‌خواه کشورهای میزبان خواسته‌اند که در مکان‌های تعیین‌شده گردهم آیند.
شهرهای ویانا، دارم‌شتات، برلین، مونیخ، دوسلدورف، هامبورگ، اسلو، واشنگتن، ژنیو، آمستردام، مادرید، تورنتو، سائو پائولو و پاریس از شهرهایی است که محلات مشخصی برای تجمع معترضان از قبل اعلام گردیده است.
معترضان، حاکمیت طالبان بر افغانستان را «روزی تاریک برای زنان افغانستان» خوانده و از مردم خواستند برای حمایت از حقوق زنان در این تظاهرات شرکت کنند.
چهارسال پیش طالبان به تاریخ ۲۴ اسد/مرداد( ۱۵ اگست ۲۰۲۱)پس از بیست سال جنگ و خشونت و انجام فعالیت‌های تروریستی، که صدها هزار انسان را قربانی گرفت، دوباره در حالی که اشرف غنی احمدزی رییس جمهوری پیشین افغانستان از کابل فرار کرد، وارد کابل شدند.
طالبان با برگشت به قدرت، سیاست‌های زن‌ستیزانه دهه هفتاد خورشیدی را دوباره به منصه اجرا گذاشته و مکاتب و دانشگاه‌ها را بر روی دختران بستند. آنان حدود صد فرمان و دستور علیه کار و زندگی زنان تا کنون صادر کرده‌اند.
در اوایل، زنان افغانستان در واکنش به اقدامات زن‌ستیزانه طالبان در کابل و برخی از شهرها اعتراض کردند اما طالبان با شدت و خشونت تمام اعتراضات زنان را خاموش کرده و صدها تن از برگزار کنندگان اعتراضات را به زندان افگندند و تحت شکنجه شدید قرار دادند.
مهاجرت بیش از ده میلیون شهروند افغانستان، افزایش سرسام‌آور فقر و بیکاری، قطع کمک‌های خارجی، آوارگی، فروپاشی نظام بهداشتی و رکود شدید سرمایه‌گذاری در نتیجه فرار سرمایه‌ها و سرمایه‌گذاران از تبعات منفی مشهود برگشت طالبان به قدرت است.
نهادهای ناظر بین‌المللی می‌گویند که افغانستان در کام یک فاجعه بزرگ بشری فرو رفته و گروه حاکم هیچ طرح و برنامه‌ای برای جلوگیری از گسترش ابعاد فاجعه ارایه نکرده و به سیاست سرکوب و ارعاب برای دوام کار خویش در قدرت ادامه داده است.