برنامهی اسکان بشر سازمان ملل گفته شهرنشینی در افغانستان رشد سریع دارد اما شهرهای افغانستان آماده رشد سریع شهرنشینی نیستند.
این برنامه امروز، چهارشنبه، ۲۲ اسد/مرداد، در صفحه اکس خود نوشته است که در سال ۱۹۵۰، تنها پنج درصد از جمعیت افغانستان در شهرها زندگی میکردند؛ این درصدی تا سال ۲۰۲۲ به ۲۵ درصد رسیده است و انتظار میرود تا سال ۲۰۶۰ به ۵۰ درصد افزایش یابد.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل، افزوده که از رشد سریع شهرنشینی در افغانستان: «باید به.عنوان یک محرک مثبت برای تغییر اقدام کنیم.»
این برنامه گفته است که بیش از ۴۰ درصد از جمعیت شهری افغانستان در کابل زندگی میکنند؛ شهری که اکنون با جدیترین بحران زیستمحیطی و کمآبی مواجه است.
کارشناسان دربارهی کاهش آبهای زیرزمینی کابل هشدار دادهاند و میگویند که ممکن است پایتخت افغانستان به اولین شهری تبدیل شود که بهطور کامل آب ندارد.
به باور آگاهان، افزایش فقر و بیکاری و در کنار آن برگشت مهاجران، عامل عمده جابجایی جمعیت در افغانستان است و روند شهرنشینی را سرعت بخشیده است. بسیاریها از مناطق روستایی جهت پیدا کردن کار به شهرها سرازیر میشوند. برگشت کنندگان نیز در شهرها جابجا میشوند.
کابل پایتخت افغانستان علاوه بر کمبود آب، با مشکلات جدی در زمینه زیرساختهای شهری مواجه است. در این شهر تعداد شهروندانی که در منازل غیرنقشهای و در مناطق حومهای، فاقد زیرساخت شهری زندگی میکنند، بیشتر از تعداد کسانی است که در خانههای معیاری با زیرساخت شهری زندگی میکنند.
