شورای پناهندگان ناروی گفته که با بازگشت گسترده‌ی مهاجران افغانستان از ایران، نظام بشردوستانه تحت فشار بیش از حد قرار گرفته و نیازهای زیادی بدون پاسخ باقی مانده است.
یاکوپو کاریدی، مسوول بخش افغانستان شورای پناهندگان ناروی امروز، پنج‌شنبه، در اعلامیه‌ای گفته است: «ما شاهد هستیم که خانواده‌ها در حالی که خسته و آسیب‌دیده‌اند، وارد کشوری می‌شوند که ظرفیت بسیار محدودی برای حمایت و ادغام مجدد آن‌ها دارد.»
وی افزوده است: «ما هر کاری در توان داریم انجام می‌دهیم، اما سطح نیازها از منابع موجود فراتر رفته است.»
مسوول دفتر شورای پناهندگان ناروی در افغانستان، با اشاره به کمک‌های مردمی به بازگشت‌کنندگان گفته است: «جوامع محلی همبستگی فوق‌العاده‌ای از خود نشان داده‌اند. بسیاری از کارکنان ما خانواده‌های بازگشتی را در خانه‌های خود اسکان داده‌اند. مقام‌های محلی نیز تمام تلاش خود را برای بسیج منابع محدود موجود به کار بسته‌اند، اما نظام‌های محلی توانایی رسیدگی به چنین حجم عظیمی از نیازها را ندارند.»
این شورا گفته است که بسیاری از بازگشت‌کنندگان سال‌ها یا حتا دهه‌ها در ایران زندگی کرده و برخی در همان‌جا متولد شده‌اند و اکنون با کم‌ترین وسایل و دارایی به افغانستان بازمی‌گردند و به‌شدت به سرپناه، آب آشامیدنی سالم، غذا، اسناد قانونی، آموزش و خدمات صحی نیازمند هستند.
شورای پناهندگان ناروی افزوده در شرایطی که دو سوم جمعیت افغانستان پیشاپیش نیازمند کمک‌های بشردوستانه‌ هستند، این کشور با چالش‌های بسیار سختی در پذیرش و ادغام مجدد شمار عظیمی از بازگشت‌کنندگان روبه‌رو است؛ به‌ویژه با توجه به محدودیت شدید خدمات عمومی و منابع کمک‌رسانی.
مسوول بخش افغانستان شورای پناهندگان ناروی گفته است: «اگر روند کنونی ادامه یابد، ممکن است افغانستان تا پایان سال ۲۰۲۵ شاهد بیش از سه میلیون بازگشت‌کننده باشد.»
او افزوده است: «جامعه‌ی جهانی نباید به غیرنظامیان افغانستان پشت کند، هم بازگشت‌کنندگان و هم جوامع میزبان به‌شدت به حمایت نیاز دارند تا از رنج و بی‌ثباتی بیشتر جلوگیری شود.»
شورای پناهندگان ناروی همچنین از همه‌ کشورها خواسته که اصول بازگشت داوطلبانه، ایمن و با کرامت را رعایت کنن و«بازگشت‌های اجباری باید متوقف شود، چرا که شرایط کنونی در افغانستان حداقل‌های لازم برای امنیت و پایداری را فراهم نمی‌کند.»
مسوول این نهاد افزوده است: «ما همچنین خواهان افزایش مسئولیت‌پذیری بین‌المللی و حمایت از کشورهایی هستیم که برای دهه‌ها میزبان پناهندگان افغانستان بوده‌اند.»