معزالدین احمدی، یکی از کارمند وزارت خارجه طالبان، که از طالبان تاجیکتبار و اهل ولایت بدخشان است، از قومگرایی و تعصب در حکومت گروه طالبان انتقاد کرده و در صفحه فیسبوک خود نگاشته است: «آنجا که لیاقت به پای تعصب قربانی شود و جای شایستگی را پیوندهای قومی و قبیلوی گیرد، نباید از آنجا انتظار شکوفایی داشت.»
او افزوده است:«جامعهایکه عقل را به نفع عصبیت کنار میزند، نه تنها اینکه از قافله پیشرفت باز میماند، بلکه گوهرهای ناب استعدادهای جامعه را در تاریکی تبعیض و قومگرایی دفن میکند.»
انتقاد کارمند وزارت خارجه طالبان از قومگرایی این گروه، با واکنش شماری از کاربران رسانههای اجتماعی، بهویژه باشندگان ولایت بدخشان، روبرو شده است.
یکی از فعالین رسانهای بدخشان نوشته:« طالبان بدخشانی از چه مینالند؟»
او افزوده است که طالبان بدخشانی در وزارت دفاع و خارجه طالبان بدون نام بردن از شخص و یا فرد مشخص، هر روزه از تعصب قومی، برتریطلبی و فروپاشی طالبان مینویسند، اما چرا این افراد توان واضح سخن گفتن را ندارند؟
هفته گذشته صلاحالدین سالار معاون ریاست استخبارات وزارت دفاع طالبان، که از طالبان تاجیکتبار و اهل ولایت بدخشان است نیز در فیسبوک خود از فروپاشی درونی طالبان در نتیجه دامن زدن به تعصبات قومی هشدار داده و نوشت: «خانهای که صاحب خانهاش بیصلاحیت باشد، بیش از دیوارهایش، از درون فرو میریزد.»
دو روز پیش، مولوی عبدالقاهر خطیب مسجد جامع روضه شریف در شهر شمالی مزار نیز با لحن تند از تعصبات قومی در نظام طالبان انتقاد کرد و گفت که تبعیض نژادی موجب سقوط دولتهای اسلامی بوده است.
انحصار قدرت و قومگرایی در رژیم طالبان بیش از هر زمان دیگری بیشتر بوده است.
در هیچ برههای از تاریخ معاصر افغانستان تا این حدی که طالبان قدرت را در انحصار یک قوم در آوردند، انحصار قومی قدرت وجود نداشته است.
آگاهان امور در افغانستان میگویند که اقوام دیگر به جز از پشتونها و به ویژه تاجیکها در رژیم طالبان از اختیارات وصلاحیت اجرایوی محدودی برخورداراند و تمام صلاحیتها و اختیارات اصلی در دست طالبان پشتون است.
چندی پیش، انستیتوت تحقیقات خاورمیانه در گزارشی گفت که از یکهزار و ۱۳۷ رهبر و مقام ارشد در رژیم طالبان، ۸۹۱ تن( بیش از ۹۳ درصد) آنها ازقوم پشتون، ۵۳ نفر از قوم تاجیک، ۲۸ نفر از قوم ازبک و۶ تن از قوم هزاره اند.
در گذشته نیز گزارشهای متعددی از رفتارهای تحقیرآمیز طالبان پشتون با طالبان غیرپشتون در سراسر کشور به ویژه مناطق شمالی افغانستان به نشر رسیده است.